Aleja Wojska Polskiego w Olsztynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: inne artykuły noszące tę nazwę.
aleja Wojska Polskiego
Os. Wojska Polskiego, Os. Podleśna
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Olsztyn
Długość 5 225 m
Przebieg
Ikona ulica z prawej.svg ul. Partyzantów (wsch.)
ul. Artyleryjska (płd.)
Ikona ulica wiadukt.svg wiadukt kolejowy
Ikona ulica z lewej.svg światła ul. Dąbrowskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Prusa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Wyspiańskiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Nad Jarem
Ikona ulica z prawej.svg światła ul. Jagiellońska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kasprowicza (z lewej)
ul. Żeromskiego (z prawej)
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kasprowicza (z lewej)
ul. Małeckiego (z prawej)
Ikona ulica.svg światła przejście dla pieszych
Ikona ulica z prawej.svg ul. Rataja
Ikona ulica z lewej.svg ul. Radiowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Baczewskiego
Ikona ulica z prawej.svg al. Sybiraków
Ikona ulica z lewej.svg ul. Parkowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Oficerska
Ikona ulica.svg początek Lasu Miejskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Turystyczna
Ikona ulica deptak.svg Żółty szlak im. Piotra Diernowa w Olsztynie
Ikona ulica most.svg rzeka Wadąg, granica administracyjna miasta
Położenie na mapie Olsztyna
Mapa lokalizacyjna Olsztyna
aleja Wojska Polskiego
aleja Wojska Polskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
aleja Wojska Polskiego
aleja Wojska Polskiego
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
aleja Wojska Polskiego
aleja Wojska Polskiego
Ziemia53°48′09,1″N 20°28′53,8″E/53,802540 20,481617

Aleja Wojska Polskiego w Olsztynie – druga pod względem długości ulica w mieście[1]. Rozciąga się od skrzyżowania z ulicami Partyzantów i Artyleryjską do północnych granic administracyjnych miasta. Duża część alei Wojska Polskiego przebiega przez olsztyński Las Miejski. Aleja wchodzi w skład drogi krajowej nr 51.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Aleja Wojska Polskiego biegnie śladem historycznego traktu dobromiejskiego (jego początkiem była dzisiejsza ulica 1 Maja). Trakt spełniał również funkcję łącznika między miastem a jego zapleczem gospodarczym – umożliwiał dojazd do Lasu Dywickiego (las miejski) oraz do wsi miejskiej Sądyty. Dwa razy do roku przepędzano tędy wielkie stado zwierząt hodowlanych na wspólne pastwiska[2].

Nazwa alei Wojska Polskiego do wybuchu II wojny światowej zmieniała się dwukrotnie: do roku 1933 nazwa alei brzmiała Guttstadter-Chaussee (Szosa Dobromiejska[potrzebny przypis], a następnie zmieniona została na Adolf-Hitler-Allee (ulica Adolfa Hitlera)[3]. Plac położony naprzeciwko dzisiejszej Polikliniki nosił nazwę Georg-Zillch-Platz (plac Georga Zillicha). Po II wojnie światowej nie nadano mu nazwy.

Przy alei Wojska Polskiego znajdowała się zajezdnia tramwajów konnych, a później tramwajów elektrycznych, która została zlikwidowana wraz z likwidacją komunikacji tramwajowej. Do lat 90. XX wieku przy alei Wojska Polskiego 13 znajdowało się Kino Grunwald, które zostało zlikwidowane z powodów finansowych. Obecnie w budynku mieści się Auditorium Maximum Wyższej Szkoły Informatyki i Ekonomii TWP.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przy alei Wojska Polskiego znajdują się m.in.:

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Aleją Wojska Polskiego biegną trasy 6 linii komunikacyjnych (w tym jednej nocnej i dwóch podmiejskich). Są to linie numer 108, 110, 112, 117, 136 oraz N02.

Przy Alei Wojska Polskiego znajduje się 12 przystanków autobusowych (po 6 w każdym kierunku). W ich skład wchodzą dwa przystanki (końcowy i startowy) pętli w Jakubowie.

Dane drogi[edytuj | edytuj kod]

Aleja Wojska Polskiego jest drogą posiadającą po jednym pasie ruchu w każdym kierunku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Najdłuższa, najmniejszy, najstarszy. Olsztyn bez tajemnic | olsztyn.wm.pl
  2. Olsztyn 1353-2003. praca zbiorowa pod red. Stanisława Achremczyka i Władysława Ogrodzińskiego; [aut. oprac. Stanisław Achremczyk et al.]. Olsztyn: Ośrodek Badań Naukowych i Towarzystwo Naukowe im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Olsztynie, 2003, s. 566. ISBN 83-87643-38-6.
  3. Stanisław Piechocki: Dzieje olsztyńskich ulic. Wyd. rozszerzone i wzbogacone nowymi ilustracjami. Olsztyn: Agencja Wydawnicza „Remix”, 2002, s. 289. ISBN 83-87031-12-7.