Aleksander Drwęcki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Drwęcki (ur. 12 grudnia 1921 w Przasnyszu, zm. 26 grudnia 2009 tamże) – nauczyciel, regionalista, publicysta historyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie okupacji był żołnierzem AK. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Przasnyszu (1949), Państwowe Liceum Pedagogiczne w Mławie (1950; zaocznie), Studium Nauczycielskie w Warszawie (1958; zaocznie) i Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Siedlcach (1978; zaocznie).

Od 1947 nauczyciel szkół przasnyskich (dodatkowo pracował jako dekorator w Powiatowym Domu Kultury i Oficerskim Klubie Garnizonowym w Przasnyszu). W latach 1957-72 kierownik Ośrodka Metodycznego, pełnił też funkcję wizytatora metodyka Wydziału Oświaty i Wychowania w Przasnyszu. Od 1983 przebywał na emeryturze.

Drwęcki przez wiele lat dokumentował dzieje najnowsze Przasnysza i okolic, zgromadził ogromną ilość relacji i archiwaliów dotyczących ruchu oporu i oświaty w Przasnyskiem. Zasłużył się również w dziele upamiętniania miejsc walk i męczeństwa. Był autorem lub współautorem kilkunastu książek oraz kilkudziesięciu artykułów prasowych zamieszczanych m.in. w „Tygodniku Ostrołęckim” i „Ziemi Przasnyskiej”. Kilka prac opublikował w „Zeszytach Naukowych” Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego, którego był członkiem od chwili założenia.

Wielokrotnie odznaczany i nagradzany, w 2003 otrzymał Przaśnika, honorową nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Przasnyskiej. W 2007 wyróżniony został Medalem Stanisława Ostoja-Kotkowskiego w kategorii Medal Honorowy.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]