Anna Leska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Leska-Daab
porucznik pilot porucznik pilot
Data urodzenia 14 listopada 1910
Data śmierci 21 stycznia 1998
Przebieg służby
Lata służby 1939 - 1945
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF: Air Transport Auxiliary
Jednostki Eskadra Sztabowa Naczelnego Dowódcy Lotnictwa
Air Transport Auxiliary
Stanowiska pilot łącznikowy
kurier
pilot rozporowadzający
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Grób Anny Leskiej-Daab i jej rodziny

Anna Leska (wł. Anna Leska-Daab) ur. 14 listopada 1910, zm. 21 stycznia 1998) – pierwsza kobieta i jedna z trzech Polek w brytyjskiej pomocniczej służbie rozprowadzającej samoloty Air Transport Auxiliary. Posiadała uprawnienia do pilotowania szybowców, balonów, samolotów. W czasie II wojny światowej uciekła samolotem z zajętego przez Niemców lotniska polowego. Żona kpt. pilota Mieczysława Daaba[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie Juliusza Stanisława Natanson-Leskiego (1884-1953) i Marii Marty z Olszyńskich (1886–1949). Była starszą siostrą płk. pilota Kazimierza Leskiego ps. „Bradl”, legendarnego oficera wywiadu Armii Krajowej.

W czerwcu 1939, mając ukończone osiemnaście lat, mogła już wykonywać loty szybowcami, balonami i samolotami, w tym samolotem RWD-8. We wrześniu 1939 roku została powołana do pomocniczej służby wojskowej, mianowana podporucznikiem czasu wojny, i przydzielona do Eskadry Sztabowej Dowództwa Lotnictwa. Annie Leskiej udało się uciec samolotem z okupowanego przez Niemców lotniska polowego. Przez Rumunię i Francję trafiła do Wielkiej Brytanii, gdzie rozpoczęła starania o przyjęcie w szeregi brytyjskiej Air Transport Auxiliary czyli powołanej na czas wojny brytyjskiej pomocniczej lotniczej służbie transportowej. W styczniu 1941 po wyczerpującym przeszkoleniu i zdaniu egzaminów została członkiem w szeregach Air Transport Auxiliary. Była 28. kobietą przyjętą do ATA. Od początku 1941 roku pilotowała samoloty z fabryk i warsztatów remontowych na lotniska polowe, uczestniczyła w przerzutach sprzętu latającego. „Przez cały okres wojny w szeregach ATA służyły 183 pilotki. Najwięcej Angielek, sporo – bo 27 – Amerykanek, a także Kanadyjki, Nowozelandki, pilotki z Południowej Afryki, niewielka liczba Holenderek i tylko my trzy – Polki” - wspomina te czasy Stefania Wojtulanis-Karpińska, jedna z pierwszych cudzoziemek w ATA (trzecią była Jadwiga Piłsudska, córka Józefa Piłsudskiego). Polki często pilotowały bombowce, dostarczając je z lotnisk przyfabrycznych na lotniska dywizjonów bombowych na terenie całej Wielkiej Brytanii.

Anna Leska-Daab została odznaczona honorową odznaką Golden Wings przyznawaną starszym oficerom, lotnikom ze stażem powyżej 6000 godzin w powietrzu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Leski Życie niewłaściwie urozmaicone: wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, Warszawa 2001, Oficyna Wydawnicza Volumen, wyd. 4, ​ISBN 83-7233-041-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]