Czesław Czerniawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czesław Czerniawski (ur. 28 lipca 1925 w Wilnie, zm. 15 czerwca 1988 w Szczecinie) – polski prozaik i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym UMK. W latach 1943-1944 był ślusarzem w zakładach samochodowych w Wilnie. W latach 1944-1947 służył w LWP. Debiutował w 1949 na łamach tygodnika "Żołnierz Polski" jako prozaik. W latach 1952-1955 był redaktorem rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku, a od 1955. był redaktorem rozgłośni w Szczecinie. Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1967 - nagroda Ministra Obrony Narodowej za powieść "Szli żołnierze"
  • 1985 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Awantury śródziemnomorskie
  • Ballada o człowieku spokojnym
  • Była już wiosna
  • Ci, co przeżyli
  • Dzień dzisiejszy, dzień wczorajszy
  • Jak krótko trwa noc
  • Jak tylko wróci z morza
  • Kapitanie rufa w krzakach: Zapiski z afrykańskiego rejsu
  • Kawaler maltański
  • Korsarz trzynastu kolonii
  • Mały biały domek
  • Na dnie twoim lec
  • Na rozkaz króla
  • Nie wszystkie drogi...
  • Nie wychodź na pokład po zmroku
  • Port macierzysty
  • Szli żołnierze
  • Ta cholerna mgła
  • Tajemnica jeziora Czarnego
  • To ja, Herr Stolz
  • Wielki rejs
  • Wierzby będą zielone
  • Zanim wstanie świt
  • Zdobywać morską dal, Wydawnictwo Morskie (1980)
  • Znajome kształty nadziei

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.