Jerzy Kłossowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Antoni Kłossowski (ur. 19 kwietnia 1893 w Kielcach, zm. 12 sierpnia 1978 w Warszawie[1]) - komandor dyplomowany Marynarki Wojennej, autor wspomnień.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i wychował w Kielcach[2]. 10 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do 1. Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny[3]. Absolwent rocznych studiów podyplomowych w Ecole Hydrographique we Francji ukończonych w 1922 r., od grudnia 1922 był organizatorem i szefem Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej RP. Funkcję tę pełnił do 1925 r., będąc też w tym okresie dowódcą ORP Pomorzanin[4][5]. Dowódca okrętów: w 1924 - 1925 ORP Pomorzanin, w 1927 i 1928 ORP Generał Haller, w V - X 1933 ORP Krakowiak, od X 1933 do I 1934 r. ORP Bałtyk[6]. W latach 1925-1927 był słuchaczem Morskiej Szkoły Wojennej (franc. École de Guerre Navale) w Paryżu. 25 czerwca 1927 minister spraw wojskowych przyznał mu tytuł naukowy oficera Sztabu Generalnego[7] (od 22 grudnia 1928 – oficer dyplomowany). 18 lutego 1930 został mianowany na stopień komandora podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 1. lokatą w korpusie morskim[8].

W okresie międzywojennym pełnił też inne funkcje kierownicze i dydaktyczne, był m.in. wykładowcą toruńskiej Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej[6]. Z dniem 1 lutego 1934 został przydzielony do dyspozycji Ministra Komunikacji na okres sześciu miesięcy[9]. Z dniem 31 lipca tego roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do Kierownictwa Marynarki Wojennej[10].

W 1945 jako komandor podporucznik zajmował etat admiralski i kierował Oddziałem Marynarki Wojennej przy MON oraz brał udział w lustracjach przedwojennych oficerów marynarki chcących kontynuować służbę wojskową[11].

W 1970 r. opublikował książkę pt. „Wspomnienia z Marynarki Wojennej”, wydaną przez Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie (drugie wydanie przez tego samego wydawcę w 1977 r.)[12]. Zmarł 12 sierpnia 1978 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu na Powązkach[13].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sawicki J. (red.), 2011: Kadry morskie Rzeczypospolitej, tom V. Wyd. Pol. Tow. Nautologiczne, Akademia Marynarki Wojennej, Instytut Historii WNHiS [1]
  2. Duda i Pająk 2013 ↓, s. 111.
  3. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919 roku, s. 1841.
  4. Duda D. FUNKCJONOWANIE BIURA HYDROGRAFICZNEGO MARYNARKI WOJENNEJ W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM. [2] strony 96 i 101
  5. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej RP, www.bhmw.mw.mil.pl [dostęp 2017-11-18].
  6. a b http://www.smp.am.szczecin.pl/Content/1581/kadry5.pdf?handler=pdf
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 25 czerwca 1927 roku, s. 193.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 20 lutego 1930 roku, s. 68.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 191.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 252.
  11. Nawrot D., 2011: HISTORIA KORPUSU OFICERSKIEGO MARYNARKI WOJENNEJ II RZECZYPOSPOLITEJ. POST SCRIPTUM. ZESZYTY NAUKOWE AKADEMII MARYNARKI WOJENNEJ, ROK LII NR 1 (184), str. 177 i 178 [3]
  12. Katalog Biblioteki Narodowej
  13. a b Duda i Pająk 2013 ↓, s. 116.
  14. M.P. z 1937 r. nr 100, poz. 145.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 394.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]