Klucz Frontowy Nr 1 (Ła)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klucz Frontowy Nr 1 (Ła) – polska jednostka lotnicza utworzona w marcu 1940 roku jako jednostka Polskich Sił Powietrznych we Francji.

Jednostka została przydzielona do francuskiej Groupe de Chasse III/2 w Cambrai gdzie użytkowała samoloty Morane MS.406. Do 10 maja klucz wykonywał patrolowanie na odcinku Maubeuge-Valenciennes, następnie prowadził walki powietrzne w rejonie Namur-Liège. W działaniach odwrotowych armii francuskich zajmował kolejno lotniska: Beauvais, Persanne-Beaumont, Romilly, Auxerre, Issodun. 31 maja klucz został przezbrojony na samoloty Curtiss P-36 Hawk. 17 czerwca jednostkę przeniesiono do Perpignan i przeznaczono do działań na froncie włoskim. 21 czerwca w związku z zawieszeniem broni, klucz w komplecie przeleciał do Algieru, gdzie po przekazaniu samolotów miejscowym władzom wojskowym został rozformowany.

W trakcie całej kampanii jednostka uzyskała 3½ zwycięstwa powietrznego i utraciła 1 pilota (sierż. Leopold Flanek).

Piloci jednostki[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Pilot Wojenny”. 4(7)/2000, s. 44 – 65, 07.2000. Warszawa: ECHO. 
  • „Pilot Wojenny”. 3(15)/2001, s. 140, 04.2001. Warszawa: ECHO.