Klucz Frontowy Nr 2 (Pe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klucz Frontowy Nr 2 (Pe) – polska jednostka lotnicza utworzona w marcu 1940 w jako jednostka Polskich Sił Powietrznych we Francji.

Jednostka została przydzielona do francuskiej Groupe de Chasse II/6 w Vonarce i wyposażona w samoloty Morane MS.406. 11 maja oddział przeniesiono na lotnisko Maubeuge, skąd brał udział w operacjach osłony bombowców. Na następnym lotnisku w Vertaine klucz był silnie bombardowany na skutek czego utracił część sprzętu latającego a także poniósł straty w personelu naziemnym (zginął m.in. sierż. Józef Żak - szef mechaników). 13 czerwca klucz przeniesiono do Auxerre, a tydzień później piloci wyjechali do Tuluzy celem otrzymania nowych samolotów Devoitine D.520, jednak już w nocy 23 czerwca otrzymali rozkaz udania się do Oranu gdzie jednostkę rozformowano.

W trakcie całej kampanii jednostka uzyskała 1 1/2 zwycięstwa nie ponosząc żadnych strat w powietrzu.

Piloci jednostki[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Pilot Wojenny”. 4(7)/2000, s. 44 – 65, 07.2000. Warszawa: ECHO. 
  • „Pilot Wojenny”. 3(15)/2000, s. 140, 04.2001. Warszawa: ECHO.