Konsulat RP w Olsztynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konsulat RP w Olsztynie
Polnisches Konsulat in Allenstein
Logo
Ilustracja
Data utworzenia 1920
Data likwidacji 1939
Konsul Bohdan Jałowiecki
Zatrudnienie 5 (1928), 4 (1939)
Adres
Friedrich-Wilhelm-Platz 5
Allenstein
brak współrzędnych

Konsulat RP w Olsztynie (niem. Polnisches Konsulat in Allenstein) – polska placówka konsularna działająca w okresie międzywojennym w ówczesnym Allenstein.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Urząd konsularny w randze konsulatu generalnego powołany 10 lutego 1920 celem reprezentowania spraw polskich w Prusach Wschodnich (Ostpreußen). W okresie plebiscytowym konsulat (podobnie do konsulatów w Kwidzynie i Opolu) miał większe kompetencje niż konsulaty innych miast reprezentujących interesy Rzeczypospolitej[1]. Po zakończeniu plebiscytu ranga przedstawicielstwa została zmniejszona do agencji konsularnej[2], której status podniesiono 15 maja 1923 do wicekonsulatu, a od 1928 do konsulatu. Konsulat został zajęty 1 września 1939 przez Niemców, którzy aresztowali kierownika konsulatu (w randze konsula) Bohdana Jałowieckiego[3] (formalnym konsulem był konsul generalny RP w Królewcu Jerzy Warchałowski).

Początkowo, od 1920 mieścił się w budynku delegatury Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego przy Bahnhofstraße 1 (obecnie ul. Partyzantów 1), w latach 1920–1927 przy Kaiserstraße 28 (obecnie ul. Kruka 28), współcześnie zajmowanym przez hotel „Dyplomat”. W 1927 jego siedzibą stał się secesyjny budynek z 1910 przy Friedrich-Wilhelm-Platz 5 (K), po wojnie pl. Nowotki, od 1990 pl. Konsulatu Polskiego. Na I piętrze znajdowały się biura, na II - gabinet konsula i mieszkania. Po II wojnie światowej do 1948 w budynku mieścił się Komitet Wojewódzki PPR.

Kierownicy konsulatu[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918-1939, 2004.
  2. W. Wrzesiński, Ruch polski na Warmii, Mazurach i Powiślu w latach 1920-1939, 1963.
  3. DzU MSZ 1923, Nr 8, poz. 88; DzU MSZ 1928, Nr 1, poz. 1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Kołodziej: Inwentarze akt konsulatów polskich w Niemczech 1918-1939, Instytut Śląski, Opole 1983, s. 119
  • Edward Kołodziej: Źródła do dziejów Polaków na Warmii, Powiślu i Mazurach oraz IV Dzielnicy Związku Polaków w Niemczech w okresie międzywojennym przechowywane w Archiwum Akt Nowych, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, nr 1, 1983, s. 99-107
  • Małgorzata Szostakowska: Konsulaty polskie w Prusach Wschodnich w latach 1920-1939, Pojezierze, Olsztyn 1990, s. 270, ​ISBN 83-7002-341-X
  • Henryk Chałupczak, Edward Kołodziej (opr.): Zjazdy i konferencje konsulów polskich w Niemczech, protokoły i sprawozdania, 1920–1939, Wydawn. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999, s. 375, ​ISBN 83-227-1354-1
  • Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918-1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, s. 206, ​ISBN 83-226-1334-2
  • Wojciech Skóra: Rekrutacja kadr do służby konsularnej w Drugiej Rzeczypospolitej (1918-1939), [w:] Nadzieje, złudzenia, rzeczywistość, Studia z historii Polski XX wieku, Gorzów Wielkopolski 2004, s. 79-102
  • Wojciech Skóra: Polskie placówki konsularne w Niemczech we wrześniu 1939 roku, [w:] Z morza i Pomorza. Spojrzenie na wrzesień 1939. Polityka i wojna, Toruń 2011, s. 432-457, [w:] [1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]