Longin (Tomić)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Longin
Ljubomir Tomić
Biskup zwornicko-tuzlański
Kraj działania  Jugosławia
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1893
Felnac
Data i miejsce śmierci 25 sierpnia 1977
monaster Tavna
Biskup zwornicko-tuzlański
Okres sprawowania 1955–1977
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia zwornicko-tuzlańska
Śluby zakonne 1919
Diakonat 1919
Prezbiterat 1938
Nominacja biskupia 1951
Chirotonia biskupia 1 czerwca 1951
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 czerwca 1951
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator Wincenty II

Longin, imię świeckie Ljubomir Tomić (ur. 29 kwietnia 1893 w Felnaku, zm. 25 sierpnia 1977 w monasterze Tavna) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Timotija i Misirki Tomiciów. Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił jako posłusznik do monasteru Grgeteg. Wieczyste śluby mnisze złożył w 1919 przed przełożonym klasztoru archimandrytą Danielem. W tym samym roku został wyświęcony na hierodiakona przez biskupa temesvarskiego Jerzego. Będąc już mnichem, ukończył świecką szkołę średnią, seminarium duchowne w Bitoli, a następnie studia teologiczne na Uniwersytecie Belgradzkim[1].

W 1938, gdy posiadał już wyższe wykształcenie teologiczne, przyjął święcenia kapłańskie z rąk patriarchy Serbii Gabriela V. Ten sam hierarcha nadał mu godność archimandryty. Archimandryta Longin nie wrócił do monasteru Grgeteg, ale został ekonomem seminarium duchownego w Sremskich Karlovcach, następnie ekonomem przy rezydencji patriarszej w Belgradzie i przełożonym monasteru Mala Ravanica (Vrdnik)[1]. Po zajęciu Jugosławii przez III Rzeszę archimandryta Longin wywiózł z klasztoru relikwie świętych Stefana Štiljanovicia, cara Stefana Urosza V oraz księcia Łazarza Hrebeljanovicia i przeniósł je do soboru św. Michała Archanioła w Belgradzie[1].

W 1951 został nominowany na biskupa zahumsko-hercegowińskiego i 1 czerwca tego samego roku przyjął chirotonię biskupią. Na katedrze tej pozostał przez cztery lata. Wzniósł szereg nowych cerkwi, zwracał uwagę na poziom wykształcenia duchowieństwa. W 1955 został ordynariuszem eparchii zwornicko-tuzlańskiej, na której działał w podobnym duchu. Zmarł w 1977 i został pochowany w monasterze Tavna[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvatesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s.288.


Poprzednik
Mikołaj (Jokanović)
Biskup zahumsko-hercegowiński
1951 – 1955
Następca
Władysław (Mitrović)
Poprzednik
Nektariusz (Krulj)
Biskup zwornicko-tuzlański
1955 – 1977
Następca
Bazyli (Kačavenda)