Mecz piłkarski Salwador – Honduras (1969)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

15 czerwca 1969 roku piłkarskie reprezentacje Salwadoru i Hondurasu rozegrały ze sobą mecz w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1970. Mecz ten przeszedł do historii jako jedna z przyczyn wybuchu wojny futbolowej.

Tydzień wcześniej reprezentacje te rozegrały między sobą mecz w Tegucigalpie, w którym to reprezentacja Hondurasu wygrała 1−0. Przed meczem w San Salvadorze piłkarzy przewieziono w wozach pancernych, a wokół boiska znajdowały się kordony żołnierzy z pułku Guardia Nacional. Hotel, w którym znajdowali się piłkarze Hondurasu, został zdemolowany przez kibiców. W czasie odgrywania hymnu Hondurasu stadion wył i gwizdał, a zamiast flagi tego państwa na maszt wciągnięto brudną i podartą ścierkę. W meczu reprezentacja Salwadoru zwyciężyła 3−0 (dwa gole strzelił Juan Ramón Martínez, a jednego Elmer Acevedo). Po meczu wybuchły zamieszki między kibicami reprezentacji Salwadoru i Hondurasu, na skutek których zginęły dwie osoby. Po tych wydarzeniach w Salwadorze miały miejsce masowe demonstracje przeciwko Hondurasowi. Potem Salwador i Honduras zerwały ze sobą stosunki dyplomatyczne, a kilka godzin później granica między nimi została zamknięta, co stanowiło początek wojny futbolowej.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

15 czerwca 1969
Salwador
3 : 0
(3:0)

Honduras
Estadío Flor Blanca, San Salvador
Widzów: 36 470
Sędzia: Walter van Rosberg

: Salwador: Gualberto FernándezRoberto Rivas, Mauricio Manzano (Ninon Osorio), Jorge Vásquez, Salvador Mariona, Salvador Cabezas, José Quintanilla, Mauricio Alonso Rodríguez, Juan Ramón Martínez, Mario Monge, Elmer Acevedo

Trener: Gregorio Bundio

: Honduras: Jaime Varela AvilaMiguel Angel Matamoros Morales, Rafael Dick Worrier, José Fernando Bulnes Zelaya, Leonard Wells Myveth, Marco Antonio Mendoza Abate, Tomas Marshall, Jorge Elvir Urquia, José Enrique Cardona Gutíerrez, Rigoberto Gómez Murillo, Jorge Alberto Bran Guevara

Trener: Mario Griffin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]