Niszczyciele min projektu 258

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niszczyciele min projektu 258
Ilustracja
Kraj budowy  Polska
Użytkownicy Marynarka Wojenna
Stocznia Remontowa Shipbuilding SA
Wejście do służby 2017
Planowane okręty 6
Zbudowane okręty 2
Okręty w służbie 1
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 830 ton
Długość 58,5 m
Szerokość 10,3 m
Zanurzenie 2,7 m
Napęd 2 silniki wysokoprężne MTU 8V369TE74L o mocy 1360 KM każdy
Prędkość 15 węzłów
Zasięg 2500 Mm
Załoga 45
Uzbrojenie Armata okrętowa kalibru 35 mm Tryton, wielkokalibrowe karabiny maszynowe WKM-Bm kalibru 12,7 mm, 2 wyrzutnie PPZR Grom, system zdalnie i bezprzewodowo odpalanych ładunków wybuchowych do niszczenia min morskich Toczek

Niszczyciele min projektu 258 (Kormoran II) – seria trzech polskich niszczycieli min, budowanych przez Konsorcjum złożone ze stoczni Remontowa Shipbuilding S.A. (lider), Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Centrum Techniki Morskiej S.A. oraz Stoczni Marynarki Wojennej S.A.[1]/PGZ Stoczni Wojennej Sp. z o.o.[2], by zastąpić jednostki projektu 206 FM poprzez wprowadzenie do służby w latach 2017-2022. Okręty otrzymają nazwy oraz numery burtowe: „Kormoran” (601), „Albatros” (602) i „Mewa” (603). Przewidywane dla tych okrętów systemy artyleryjskie Tryton przystosowane będą także do amunicji programowalnej. 27 grudnia 2017 roku podpisano umowę na budowę, kosztem 1,1 mld zł, kolejnych dwóch jednostek tego typu, wraz z okrętem ratowniczym „Ratownik”[2]. Budowę okrętu „Albatros” rozpoczęto 18 września 2018[3]. Na uroczystości z okazji położenia stępki pod drugą jednostkę typu Kormoran II prezes stoczni podał informację, że trzy państwa zgłosiły chęć zakupu okrętów tego typu[4].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Okręt projektu 258 ma długość 58,5 m i 10,3 m szerokości. Zanurzenie wynosi 2,7 m, a wyporność 830 ton. W przeciwieństwie do poprzednich koncepcji budowy tego typu zamiast tworzywa sztucznego kadłub wykonany został ze stali niemagnetycznej. Na korzyść stalowego kadłuba przemawiały między innymi niższe koszty eksploatacji i wyższa odporność na ogień. Sam kadłub podzielony jest na 33 sekcje[1]. Nadbudówka okrętu ma dwa piętra w sekcji dziobowej a także jedno piętro na rufie. Pokład główny posiada pełne nadburcie. Przy konstruowaniu okrętu starano się ograniczyć wykrywalność jednostki przez radary[1]. Do napędu służą dwa silniki spalinowe o mocy 1360 KM każdy, co pozwala osiągnąć prędkość maksymalną 15 węzłów. Dodatkowo niszczyciel posiada dziobowy ster strumieniowy[1]. Głównym uzbrojeniem okrętu jest armata typu KDA kalibru 35 mm współpracująca z głowicą optoelektroniczną ZGS-158[5]. Okręt jest wyposażony w wytworzony i dostarczony przez CTM, Zintegrowany System Walki, obejmujący: okrętowy system zarządzania walką SCOT, system obrony biernej, system obserwacji podwodnej, w tym stacje hydrolokacyjne SHL-101/TM i SHL-300 oraz system zdalnie i bezprzewodowo odpalanych ładunków wybuchowych do niszczenia min morskich „Toczek[6].

Okręty[edytuj | edytuj kod]

  • ORP „Kormoran” – numer 601, położenie stępki 23 września 2014 roku, kadłub zwodowano 4 września 2015 roku[7], w służbie od 28 listopada 2017 roku[8].
  • ORP „Albatros” – numer 602, symboliczne położenie stępki 5 grudnia 2018 roku, kadłub zwodowano 10 października 2019 roku[9].
  • ORP „Mewa” – numer 603, w budowie[10].

Planowane jest pozyskanie kolejnych 3 okrętów w latach 2029-2031[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Michał Gajzler, Niszczyciel min projektu 258 Kormoran II,, „DziennikZbrojny.pl”, 5 września 2015 [dostęp 2018-10-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-09-16] (pol.).
  2. a b Marta Rachwalska, Okrętowe kontrakty na 2 miliardy. Kownacki: Odbudowujemy marynarkę i stocznie, Defence24, 27 grudnia 2017 [dostęp 2018-01-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-04].
  3. Michał Tokarczyk, Zaczęła się budowa kolejnego niszczyciela min, 19 września 2018 [dostęp 2018-09-19].
  4. Arkadiusz Stando, Trzy państwa chętne na zakup polskiego okrętu. Prezes stoczni potwierdził doniesienia, Grupa WP, 7 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-08] (pol.).
  5. Jacek Kosiński, Mirosław Chmieliński, Okrętowy System Uzbrojenia 35 mm (OSU 35-Tryton) - Magnum-x, magnum-x.pl [dostęp 2016-09-15].
  6. Niszczyciel min Kormoran II gotowy do służby, Gospodarka Morska, 20 listopada 2017 [dostęp 2018-10-15].
  7. Kormoran na wodzie, 5 września 2015 [dostęp 2015-09-05] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-02].
  8. Marynarka odebrała Kormorana, 17 listopada 2017 [dostęp 2017-11-17] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-01] (pol.).
  9. Wodowanie OPR „Albatros”, zbiam.pl, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-10].
  10. Palenie blach ORP „Mewa”, altair.com.pl, 19 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-20] (pol.).
  11. Tomasz Dmitruk, Pozyskanie 3 kolejnych niszczycieli min typu #Kormoran II planuje się w latach 2029-2031.pic.twitter.com/jTymIj3t2n, @goltarr, 2020 [dostęp 2020-01-25] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]