ORP Resko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ORP Resko
Ilustracja
ORP Resko w porcie w Ustce
Historia
Stocznia Stocznia Marynarki Wojennej w Gdyni
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 26 marca 1988
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa : 203 t
pełna 216,6 t
Długość 38,47 metra
Szerokość 7,34 metra
Zanurzenie 1,74 metra
Napęd
dwa silniki M401A o mocy 2 × 1000 KM, 2 przekładnie redukcyjne nawrotne, 2 śruby o stałym skoku pracujące w dyszach stałych.
Prędkość 14,6 węzła
Zasięg 793 Mm przy prędkości 14 węzłów
950 Mm przy prędkości 10 węzłów
Uzbrojenie
1 przeciwlotniczy zestaw artyleryjsko-rakietowy Wróbel 2MR wyposażony w dwa działa kaliber 23 mm i dwie wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych Strzała-2
2 zrzutnie grawitacyjnych bomb głębinowych
6-12 min (w zależności od typu).
Załoga 30

ORP Reskotrałowiec redowy o numerze burtowym 637. Jedna z jednostek projektu 207P, wchodząca w skład 12 Dywizjonu Trałowców 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu.

Bandera Marynarki Wojennej jednostki została podniesiona 26 marca 1988. ORP Resko jest jednym z siedemnastu trałowców redowych projektu 207, służących do poszukiwania i niszczenia min kontaktowych i niekontaktowych. Kadłub okrętu jest wykonany z laminatu poliestrowo-szklanego. Okręt uzbrojony jest w armatę ZU-23-2M 23 mm, oraz trały: kontaktowy, elektromagnetyczny i akustyczny, a także bomby głębinowe. Napęd główny stanowią dwa silniki wysokoprężne M401A1 o mocy 735 kW każdy, napędzające dwie śruby.

Załoga ORP Resko kilkakrotnie brała udział w ćwiczeniach zarówno polskich, jak i prowadzonych w ramach współpracy międzynarodowej m.in: