ORP Toruń (1990)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ORP „Toruń”
Ilustracja
ORP „Toruń” w Świnoujściu
Typ Lublin
Projekt 767
Oznaczenie NATO Lublin
Historia
Stocznia Stocznia Północna
Położenie stępki 21 sierpnia 1989
Wodowanie 8 czerwca 1990
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 24 maja 1991
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna – 1675 t
Długość 95,8 m
Szerokość 10,8 m
Zanurzenie 2,38 m
Napęd
3 silniki spalinowe Cegielski-Sulzer 6ATL25D o mocy 1320 kW każdy, napędzające 3 śruby
Prędkość 16,5 w.
Uzbrojenie
4 morskie zestawy rakietowo-artyleryjskie ZU-23-2MR Wróbel II składające się z podwójnej armaty 23 mm i podwójnej wyrzutni rakiet przeciwlotniczych Strzała 2M,
9 wyrzutni ładunków wydłużonych ŁWD-100/5000

ORP Toruń (825) – polski okręt transportowo-minowy typu Lublin.

Banderę podniesiono na nim 24 maja 1991 roku[1]. Okręt wchodzi w skład 2. Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych w Świnoujściu, należącym do 8. Flotylli Obrony Wybrzeża. Okręt przeznaczony jest do transportu żołnierzy desantu ze sprzętem i pojazdami, stawiania min morskich (jednorazowo zabiera 130 min) oraz ewakuacji ludzi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Banach: Okręty transportowo-minowe. 2017-07-04. [dostęp 2019-04-01].