ORP Zbyszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ORP Zbyszko
Ilustracja
Klasa okręt ratowniczy
Historia
Wodowanie 21.12.1990
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 08.11.1991
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 375,14 t
Długość 34,5 m
Szerokość 8 m
Zanurzenie 2,86 m
Napęd
spalinowy wysokoprężny silnik Cegielski-Sulzer 6AL20/24D o mocy 550 kW (750 KM).
Prędkość 11 węzłów

ORP Zbyszko (R-14) – polski okręt ratowniczy należący do 3. Flotylli Okrętów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okręt został zwodowany w stoczni w Ustce w 1990 roku, jako pierwszy z dwóch okrętów ratowniczych projektu 5002. W 2016 roku został zmodernizowany przez Stocznie Marynarki Wojennej. Zamontowany nowoczesny system LARS który składa się między innymi z wyciągarki i dzwonu nurkowego oraz zmodernizowano komory dekompresyjne. Na jednostce przeprowadzono także gruntowny remont silników i urządzeń nawigacyjnych[1].

Przeznaczenie okrętu[edytuj | edytuj kod]

Okręt jest przeznaczony do wykonywania działań poszukiwawczo-ratowniczych, patrolowania wyznaczonych terenów, zabezpieczania procesu szkolenia nurków i płetwonurków oraz ściągania jednostek pływających z mielizny. Jest wyposażony w dwa działka wodne służące do walki z pożarem. Współpracuje z lotnictwem i innymi jednostkami nawodnymi w celu w poszukiwania i ewakuacji rozbitków. Współdziała w zakresie wspólnego szkolenia z jednostkami SAR. Zabezpiecza siły obrony przeciwminowej oraz załadunek i wyładunek techniki wojskowej. Grupa nurków wchodząca w skład załogi może prowadzić prace podwodne do 80 metrów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Zbyszko” i „Maćko” – prawie jak nowi, polska-zbrojna.pl [dostęp 2020-01-07].
  2. Dywizjon Okrętów Wsparcia, Wojsko-Polskie.pl [dostęp 2020-01-20] (pol.).