Paul Verner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Verner
Ilustracja
Paul Verner
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1911
Chemnitz
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 1986
Berlin, NRD
I sekretarz KO SED w Berlinie
Okres od 1959
do 1971
Przynależność polityczna SED
Poprzednik Hans Kiefert
Następca Konrad Naumann
Sekretarz Komitetu Centralnego SED
(d/s bezpieczeństwa)
Okres od 1958
do 1986
Przynależność polityczna SED
Verner na zjeździe CDU w 1982

Paul Verner (ur. 26 kwietnia 1911 w Chemnitz, zm. 12 grudnia 1986 w Berlinie) – wschodnioniemiecki polityk, od lat młodości członek partii komunistycznych, w czasach nazistowskich na wygnaniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny robotniczej, po ojcu odziedziczył zawód ślusarza. W młodości wstąpił do Związku Spartakusa. W 1925 dołączył do KJVD, a cztery lata później do partii komunistycznej. Społecznie pracował w partyjnym wydawnictwie Kämpfer-Verlag w Chemnitz. Wszedł do kierownictwa KJVD w Saksonii, a od 1932 był redaktorem Junge Garde.

Po przejęciu władzy w Niemczech przez nazistów udał się na emigrację. W końcu 1933 został członkiem kierownictwa skandynawskiej młodzieżówki Kominternu i zaczął redagować jej niemieckojęzyczną gazetę Jugendinternationale. Od 1934 do końca 1935 został w Paryżu redaktorem naczelnym emigracyjnego Junge Garde. Po reorganizacji KJVD przeniósł się do Belgii.

Był wolontariuszem w Brygadach Międzynarodowych w czasie hiszpańskiej wojny domowej. Następnie wyemigrował do Szwecji, gdzie pomiędzy marcem 1940 i 1942 był więziony. Od sierpnia 1943 pracował ponownie jako robotnik.

Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Niemiec i został członkiem kierownictwa FDJ. W 1958 był kandydatem do biura politycznego Socjalistycznej Partii Jedności, a następnie sekretarzem KC. W marcu 1959 został w okręgu berlińskim pierwszym sekretarzem partii. Wówczas jej działalność obejmowała także Berlin Zachodni, co spotykało się z krytyką. W 1961 zachodnioberlińska komórka partii stała się samodzielną partią jako Socjalistyczna Partia Jedności Berlina Zachodniego. Pełnił funkcję sekretarza KC (1958-1986); do Biura Politycznego SED wszedł w 1963.

Pochowany na Cmentarzu Centralnym Friedrichsfelde w Berlinie.

Został odznaczony m.in. dwukrotnie Orderem Karola Marksa (1969 i 1976) oraz dwukrotnie Orderem Zasług dla Ojczyzny (1961 i 1971).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]