Stanisław Wiorek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Wiorek
Sługa Boży
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1912
Bottrop
Data i miejsce śmierci 9 września 1939
Bydgoszcz
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenie Misji
Prezbiterat 23 lipca 1902
Publiczna egzekucja polskich księży i cywilów w Bydgoszczy 9 września 1939 roku po tzw. Krwawej niedzieli

Stanisław Wiorek CM (ur. 12 grudnia 1912 w Bottrop, zm. 9 września 1939 w Bydgoszczy) – polski duchowny katolicki, prezbiter, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

W 1930 wstąpił do Zgromadzenie Księży Misjonarzy Świętego Wincentego à Paulo w Krakowie i tam ukończył studia teologiczne. Dalszą naukę kontynuował w Rzymie (na Angelicum), gdzie w 1938 roku przyjął sakrament święceń kapłańskich. W Bydgoszczy miał podjąć pracę misyjną.

Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 9 września 1939 i rozstrzelany w publicznej egzekucji na bydgoskim Starym Rynku.

Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się, proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej. Został uwieczniony w gronie męczenników na nowych witrażach kościoła Zakopane-Olcza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]