Wolfgang Perner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wolfgang Perner
Data i miejsce urodzenia 17 września 1967
Ramsau, Austria
Data śmierci 1 października 2019
Klub WSV Ramsau
Wzrost 184 cm
Debiut w PŚ 19.12 1991, Hochfilzen (55. miejsce – b.indywidualny)
Pierwsze punkty w PŚ 18.01 1992, Ruhpolding (24. miejsce – sprint)
Pierwsze podium w PŚ 7.03 1992, Oslo
(3. miejsce – sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Brąz Salt Lake City 2002 sprint

Wolfgang Perner (ur. 17 września 1967 w Ramsau, zm. 1 października 2019[1]) – austriacki biathlonista, brązowy medalista olimpijski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zdobył przygotowanie do zawodu kucharza i kelnera; w czasie służby wojskowej zainteresował się biathlonem i w 1990 roku znalazł się w szerokiej kadrze narodowej. Wkrótce zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 19 grudnia 1991 roku w Hochfilzen 55. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty wywalczył 18 stycznia 1992 roku w Ruhpolding, zajmując 24. miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 7 marca 1992 roku w Oslo, kończąc rywalizację w sprincie na trzeciej pozycji. Wyprzedzili go tam Frode Løberg z Norwegii i inny Austriak, Ludwig Gredler. W kolejnych startach jeszcze trzy razy stawał na podium: 19 marca 1992 roku w Nowosybirsku wygrał w biegu indywidualnym, 16 marca 1997 roku w tej samej miejscowości był najlepszy w biegu masowym, a 13 lutego 2002 roku w Salt Lake City był trzeci w sprincie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1991/1992, kiedy zajął czternaste miejsce w klasyfikacji generalnej.

Nie zakwalifikował się do ekipy olimpijskiej na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992 w Albertville, jako olimpijczyk debiutował dwa lata później, podczas igrzysk w Lillehammer, gdzie zajął 22. miejsce w sprincie i dziewiąte w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Nagano, uplasował się na 24. miejscu w biegu indywidualnym, 38. w sprincie i 11. miejscu w sztafecie. Największy sukces w karierze osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie wywalczył brązowy medal w sprincie. Był to pierwszy w historii biathlonu austriackiego medal olimpijski. Perner przegrał tam jedynie z Norwegiem Ole Einarem Bjørndalenem i Niemcem Svenem Fischerem. W pozostałych startach zajął 32. miejsce w biegu indywidualnym, w biegu pościgowym był dziewiąty, a w sztafecie szósty.

Brał też udział w igrzyskach w Turynie cztery lata później, gdzie starty rozpoczął od 60. miejsca w biegu indywidualnym, ale w sprincie uplasował się tuż za podium, zajmując czwarte miejsce i przegrywając walkę o podium z Frode Andresenem z Norwegii. Występ na igrzyskach zakończył jednak w atmosferze skandalu – opuścił wioskę olimpijską po kontroli agencji antydopingowej w kwaterze zespołu austriackiego (wspólnie z Wolfgangiem Rottmannem), oświadczając jednocześnie, że kończy karierę sportową[2]. Wyniki uzyskane podczas tych igrzysk zostały anulowane, a Perner został dożywotnio zdyskwalifikowany przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski[3].

Wielokrotnie startował na mistrzostwach świata, zajmując między innymi piąte miejsce w biegu drużynowym podczas mistrzostw świata w Nowosybirsku w 1992 roku, szóste w tej samej konkurencji na mistrzostwach świata w Canmore w 1994 roku oraz ósme w sprincie na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata w Borowcu. Regularnie znajdował się w składzie austriackiej sztafety, zajmując między innymi ósme miejsce na MŚ w Borowcu (1993), MŚ w Ruhpolding (1996), MŚ w Pokljuce (2001) i MŚ w Chanty-Mansijsku (2003).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1994 Lillehammer
22.
nd.
nd.
9.
nd.
1998 Nagano
24.
38.
nd.
nd.
11.
nd.
2002 Salt Lake City
32.
3.
9.
nd.
6.
nd.
2006 Turyn
DSQ
DSQ
DSQ
nd.
Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1993 Borowec
68.
8.
nd.
nd.
14.
nd.
1995 Anterselva
63.
55.
nd.
nd.
9.
nd.
1996 Ruhpolding
33.
39.
nd.
nd.
8.
nd.
1997 Osrblie
21.
20.
25.
nd.
10.
nd.
1998 Pokljuka
nd.
nd.
25.
nd.
nd.
nd.
1999 Kontiolahti/Oslo
23.
32.
19.
21.
9.
nd.
2000 Oslo
53.
23.
24.
9.
9.
nd.
2001 Pokljuka
35.
42.
34.
8.
nd.
2002 Oslo
nd.
nd.
nd.
13.
nd.
nd.
2003 Chanty-Mansyjsk
37.
34.
31.
8.
nd.
2005 Hochfilzen
26.
42.
41.
nd.

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1991/1992 14.
1992/1993 23.
1993/1994 38.
1994/1995 56.
1995/1996 39.
1996/1997 24.
1997/1998 40.
1998/1999 20.
1999/2000 21.
2000/2001 21.
2001/2002 16.
2002/2003 24.
2003/2004 44.
2004/2005 39.
2005/2006 61.

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 7 marca 1992 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 3. 0+0 33:58,8 +35,8 Frode Løberg
2. 19 marca 1992 Rosja Nowosybirsk Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+0 56:41,1
3. 16 marca 1997 Rosja Nowosybirsk Bieg masowy na 15 km 1. 0+1+0+1 29:23,6
4. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint na 10 km 3. 0+0 24:51,3 +53,1 Ole Einar Bjørndalen

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]